Συνοδεύει τις πιο επίσημες στιγμές στη ζωή μας και η παρουσία της δίνει το σύνθημα νʼ ανάψει το κέφι. Είναι γεγονός, κανένα άλλο κρασί δεν έχει ταυτιστεί με την ευτυχία.

Η σαμπάνια είναι μία και μοναδική. Είναι μόνον εκείνη που προέρχεται από την επαρχία Καμπανία της Γαλλίας. Είναι κρασί που επέβαλε με αγώνες το όνομά του. Αγώνες που διήρκεσαν από το 1905 μέχρι το 1925. Υπακούει σε αυστηρούς κανόνες, προδιαγραφές και συνεχείς ελέγχους. Στην ετικέτα της κυριαρχεί το όνομα "CHAMPAGNE" και ακολουθεί ο οίκος παραγωγής.

Γι' αυτό θυμώνει πολύ με τις κάθε μορφής απομιμήσεις και με όλους εκείνους που θέλουν να εκμεταλλευτούν το όνομά της.. Κάθε άλλο κρασί με φυσαλίδες είναι μια απλή απομίμηση και διαφέρει τόσο πολύ από μία σαμπάνια, όσο η υψηλή ραπτική από τα έτοιμα ρούχα. Μην κάνετε, λοιπόν, ποτέ το λάθος να μιλήσετε για ελληνικές ή ιταλικές σαμπάνιες, γιατί απλώς δεν υπάρχουν, είναι μόνο… αφρώδη κρασιά.

Χρήσιμες Πληροφορίες

Η σαμπάνια γίνεται από δύο κόκκινα (pinot noir και pinot meunier) και ένα λευκό (chardonnay) σταφύλι. Μπορεί, όμως, να γίνει και μόνο από κόκκινα και τότε ονομάζεται blanc de noir ή μόνο από λευκό και ονομάζεται blanc de blancs.

Υπάρχουν τρία είδη σαμπάνιας. Οι Νon Vintage, οι απλούστερες στη γεύση (αντιπροσωπεύουν το 75% της παραγωγής). Οι vintage ή millesime, οι καλύτερες. Κυκλοφορούν μόνο όταν οι ειδικοί κρίνουν ότι η χρονιά έδωσε υψηλών προδιαγραφών κρασί. Οι σαμπάνιες αυτές έχουν ξεχωριστή φινέτσα και χαρακτήρα και φυσικά διπλάσια αξία . Οι prestige cuvee, κορυφαίες και σπάνιες, αφού φτάνουν μόλις το 3% της συνολικής παραγωγής σαμπάνιας και προέρχονται από τις καλύτερες χρονιές, τα καλύτερα σταφύλια, το καλύτερο κομμάτι του αμπελώνα, τα καλύτερα μίγματα και ωριμάζουν στο υγρότερο τμήμα της κάβας.

Το χαρακτηριστικό άρωμα της σαμπάνιας είναι αυτό της μαγιάς και του φρεσκοψημένου ψωμιού. Οσο πιο πολύπλοκο και σύνθετο είναι το άρωμα, τόσο πιο καλή ποιοτικά είναι. Η λαμπερότητα στο χρώμα, η μεγάλη ροή φυσαλίδων, η διάρκειά τους και το μικροσκοπικό μέγεθός τους είναι επίσης ενδείξεις πολύ καλής ποιότητας.

Η παραγωγή της απαιτεί χρονοβόρες χειρωνακτικές εργασίες, περίπλοκη οινοποίηση και αρκετά χρόνια παραμονής στις υπόγειες κάβες, μέχρι να ωριμάσει. Φυλάσσεται και ωριμάζει μέσα σε μακριούς, σκοτεινούς, υγρούς διαδρόμους, σκαμμένους δεκάδες μέτρα μέσα στη γη, που φτάνουν μέχρι και τα δεκατέσσερα χιλιόμετρα.

Ο πρώτος καταγεγραμμένος οίκος σαμπάνιας είναι ο Ruinart. Ιδρύθηκε το 1729.

Τη σαμπάνια, όπως και τα κρασιά του Μπορντό, το κονιάκ, το πόρτο και τόσα άλλα, την έκαναν γνωστή οι Άγγλοι και φυσικά, ο Ναπολέοντας. Όπου ο στρατός της Γαλλίας νικούσε, ένας ατζέντης ήταν από δίπλα για να εισάγει το εμπόριο σαμπάνιας στην περιοχή. Κάπως έτσι έφτασε και στην αυλή των Τσάρων.

Η σαμπάνια δεν είχε πάντα οπαδούς. Το 17ο αιώνα, εποχή της "ανακάλυψής της", η Γαλλία ήταν χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα, στους λάτρεις της φυσαλίδας και της διασκέδασης και στους εχθρούς της σαμπάνιας.

Οι καλύτερες χρονιές της είναι: 1990, 1989, 1988, 1985, 1982, 1975, 1961.

Κατάλληλη θερμοκρασία

Πίνεται παγωμένη στους 6-8ο C γενικά, όμως προσοχή, οι "vintage", οι "prestige cuvee" και οι "rose" είναι προτιμότερο να πίνονται στους 10ο C για να αναδεικνύεται περισσότερο ο σύνθετος-αρωματικός χαρακτήρας τους.

Ο ιδανικός τρόπος να την κρυώσετε είναι να την τοποθετήσετε σε σαμπανιέρα με πάγο.

Αν δεν διαθέτετε, τότε βάλτε την στο ψυγείο, μόλις λίγες ώρες πριν. Αλλά προσοχή, μην την ξεχάσετε σ' αυτό, γιατί θα σας ξεχάσει κι εκείνη - η μακρά παραμονή της στο ψυγείο αλλοιώνει τη γεύση της.

Άνοιγμα φιάλης...

Θόρυβος και αφρός στον αέρα

Αυτά αφήστε τα μόνον σε εκείνους που επιζητούν τη προσοχή των άλλων. Εσείς κινηθείτε αθόρυβα. Τόσο αθόρυβα, ώστε, όπως έλεγαν οι Γάλλοι της εποχής, να ακουστεί μόνον ο αναστεναγμός της "άτακτης" δούκισσας.

Το ποτήρι της είναι μόνον ένα. ψηλό, κολονάτο και επιβλητικό, flute, σε σχήμα φλογέρας. Ειδικό για να χαρείτε τις παιχνιδιάρικες φυσαλίδες, τη διάρκειά τους, το λαμπερό χρώμα και το άρωμά της.

Όσο για εκείνα τα μεγάλα, σε σχήμα παλάμης ή "coupes a champagne", που σχεδιάστηκαν με πρότυπο την αντιγραφή του στήθους της Μαρίας Αντουανέτας για να φαντασιώνονται οι Γάλλοι, ξεχάστε τα για πάντα ή αφήστε τα στο ντουλάπι σας για το παγωτό σας.

Για να την απολαύσετε, γεμίστε το ποτήρι μέχρι τα δύο τρίτα και αφήστε τις αισθήσεις να σας οδηγήσουν.

Κοιτάξτε τις φυσαλίδες της, παρατηρήστε τη διάρκειά τους και το μέγεθός τους (ένα από τα κριτήρια ποιότητας), χαζέψτε με το χρώμα της, μυρίστε, απολαύστε το άρωμά της, γευθείτε και αφεθείτε στη γοητεία της.

Συνοδέψτε την όπως της αρμόζει....

Παρά το αδιαμφισβήτητο δέλεαρ, που μας ωθεί σε υπερβολές, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να την εντάξουμε στο γιορτινό μας τραπέζι - από το απεριτίφ μέχρι το επιδόρπιο - γιατί… μια καλή σαμπάνια… αναζωογονεί και φρεσκάρει τη γεύση…

Αναζητήστε την αρμονία σ' ένα μενού, μόνο όταν η λεπτότητα των γεύσεών του βρίσκεται σε αντιστοιχία μαζί της με γευστικό οδηγό την αρωματική ένταση του πιάτου ή τη σύνθεση της σάλτσας.

Για μια brut κατάλληλα είναι:

Για μια Sec ή Demi κατάλληλα είναι:

Και για να μην ξεχνιόμαστε, το μεγαλείο της αναδεικνύεται πάντα σε prive dinner for two.

Πάθος, αισθησιασμός, έκσταση. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια μεγάλη μοναδική κυρία που ονομάζεται σαμπάνια;